Kilometers maken om in Hardenberg te wonen

Door Erna Ekkelkamp

Of hij nu één, twee of drie uur in zijn auto moet zitten voor zijn werk, dat maakt hem niets uit. Hardenberg is en blijft zijn woonplaats en daar heeft Gert Heerkes vele uren reistijd en andere ongemakken voor over. Want hier komt de voetbaltrainer na zijn drukke werkdagen helemaal tot rust.

Geboren in Lutten, groeide Heerkes op in Gramsbergen. Vanaf het moment dat hij kon lopen, was hij in altijd in de weer met de bal en kon niet wachten tot hij op zijn zesde eindelijk toegelaten werd tot de voetbalclub. “Tegenwoordig kun je al met een jaar of vijf beginnen bij de E-tjes, dat was toen nog niet zo. Je moest zeker een jaar of acht zijn, maar ik wilde er zo graag op, dat er voor mij een uitzondering werd gemaakt en ik op mijn zesde mocht beginnen. Ik was keeper en bloedfanatiek en speelde toen ik ouder was altijd in de hoogste elftallen en selectieteams. Ik heb zelfs nog gespeeld in de regioselectie van de KNVB. Of ik zo goed was?” Hij lacht. “Ik was keeper en als je dan wat ballen tegenhoudt val je al snel op.”

Defensie

Als keeper hield hij zich niet alleen bezig met de bal van zijn tegenstander, maar ook met zijn eigen team. Sturen, coachen en het zich overal tegenaan bemoeien, het zat er al vroeg bij hem in. “Voetbal was mijn leven en ik wilde mijn beroep maken van de sport, dus het CIOS was voor mij een logische keuze”, blikt hij terug. “Tijdens mijn stages heb ik diverse teams getraind. Na mijn afstuderen kreeg ik een baan als sportinstructeur bij defensie, maar ik heb daarnaast in de avonduren altijd voetbalteams getraind en gecoacht.”

Passie

Hoe goed zijn baan als sportinstructeur hem ook beviel, voetbal bleef zijn passie en hij hoopte in stilte dat hij daar ooit zijn beroep van zou kunnen maken. “Fulltime voetbal, dat was mijn droom, maar daarvoor was ik bepaalde diploma’s nodig. Toen ik daarmee bezig was en stage liep, en werd ik gevraagd of ik bij Heracles in Almelo wilde komen. Dat wilde ik natuurlijk heel graag, maar met een gezin en een hypotheek hield het ook wel een risico in. Je levert niet zomaar na twintig jaar een vaste baan in, want wat als het niet zou lukken? Dan zou ik met lege handen staan. Ik heb daarom eerst een tijd onbetaald verlof genomen. Gelukkig beviel het trainerschap goed, dus toen ze me een contract boden voor twee jaar, heb ik de sprong gewaagd.”

Even wennen

Eindelijk had Heerkes de baan waarvan hij al zijn hele leven droomde: de hele dag bezig zijn met voetbal. Toch was het op sommige vlakken wel even wennen. “Als ik bij defensie eens een keer mijn dag niet had en een wat mindere training gaf, dan was dat jammer en daarmee was de kous af. Binnen de voetbalwereld is dat anders, dan bemoeit iedereen zich ermee: het bestuur, de spelers, het publiek. Dat was wel even wennen”, erkent hij. “Maar hoewel dat wel een bepaalde druk geeft, moet je toch proberen om je daardoor niet te laten leiden, anders maak je het jezelf wel heel erg moeilijk. Je moet gewoon je uiterste best doen en zoveel mogelijk jezelf blijven.”

Excelleren

Dus is Heerkes dag in, dag uit bezig om zijn team zo te kneden dat ze op een perfecte manier samenspelen en excelleren. “Je hoopt dat dit er dan uitkomt bij de wedstrijd. Maar hoe hard je als trainer ook werkt, uiteindelijk draait alles binnen de voetbal om geld. Het is nu eenmaal zo dat dure spelers meer kunnen dan goedkopere. Binnen clubs waar geld geen rol speelt, is het als trainer dan ook gemakkelijker om te scoren, dan bij minder vermogende clubs. Maar voor een trainer hebben heeft een wat ‘armere’ club ook zo zijn eigen charme. Bij een grote club krijg je bijvoorbeeld de spelers op je bordje gelegd. Die worden geworven door speciale scouts, terwijl bij mijn huidige club BV Veendam het werven van spelers tot mijn takenpakket behoort. Dat is een bijzondere klus. De club is niet heel erg vermogend, dus moet je proberen om met weinig middelen ieder seizoen toch weer goede spelers te krijgen. Het eerste waar je bij het selecteren op let, is of de speelstijl van de speler past bij de club. Je hebt clubs die sturen op technisch perfect spel, of op hele lange ballen, terwijl ze in Veendam houden van hard werken en veel spektakel. Dus ga je op zoek naar felle jongens die ook nog eens houden van goed samenspel. Daarnaast kijk je hoe ze zich bewegen binnen een groep, zijn ze communicatief, zorgvuldig, geconcentreerd, hoe reageren ze op een overtreding, hoe staan ze er fysiek op, zijn ze fit of een tikkeltje lui. Dat zijn stuk voor stuk zaken die meetellen. Dat betekent dat ik heel veel wedstrijden bekijk en heel veel gesprekken heb met spelers. Daar gaat veel tijd in zitten, maar het is ook een enorme uitdaging. En als trainer wil je een perfect team samenstellen, want jij bent uiteindelijk wel degene die daarop wordt afgerekend.”

Thuiswedstrijd

Het trainen bij Veendam biedt meer voordelen voor Heerkes. Ook de afstand Hardenberg-Veendam bevalt hem prima. Want qua kilometers is dit bijna een thuiswedstrijd en het betekent dat hij nu weer dagelijks thuis kan zijn. “Toen ik nog bij defensie werkte, werd ik om de drie jaar ergens anders gestationeerd, en met de voetbal is het niet anders. Dat betekent dat ik jarenlang drie nachten in de week elders verbleef. Nu ik in Veendam zit, kan ik weer iedere avond naar huis. Ook wat betreft de mentaliteit spreekt Veendam mij wel aan. In het zuiden komen de mensen gemoedelijk over, maar kost het ze moeite om je het recht in je gezicht te zeggen als je iets niet goed doet. Noorderlingen zijn wat stugger, maar harde werkers en in het onderlinge contact rechttoe, rechtaan. Ze zeggen eerder wat ze denken en dat mag ik wel.”

Hardenberg

Het voetballen zit in de genen van de familie Heerkes, want ook zijn beide zoons spelen eredivisie en zitten op een zogenaamde lootschool in Heerenveen, waarbij topsport wordt gecombineerd met onderwijs. “Ze verblijven beiden in een gastgezin in Heerenveen. Dat was in het begin wel even wennen, vooral voor mijn vrouw Sientje. Toch zijn we niet van plan om richting Friesland te verhuizen, want de voetbalwereld is grillig en de kans is groot dat de jongens of ikzelf, voor we goed en wel gesetteld zijn, naar een andere club gaan”, zegt hij. “Nee, in Hardenberg zitten we echt perfect. Als het aan mij ligt, gaan we hier nooit meer weg. Het is een prima stad, een schitterende omgeving en al onze familie en vrienden wonen hier. Bovendien werkt mijn vrouw bij Zaal Mulder, op een steenworp afstand van ons huis. Ze heeft het daar erg naar haar zin en dat wil ik haar zeker niet afnemen door te gaan verhuizen. En inderdaad, ik maak veel kilometers, maar dat heb ik er dubbel en dwars voor over om hier te kunnen wonen.”