Dedemsvaarters stelen show op Metal Battle

DEDEMSVAART – De gemeente Hardenberg barst van het talent en is de bakermat van menig BN-ner. Zoals het er nu naar uitziet, zullen binnenkort de namen van de bandleden van Symphony of Destruction worden toegevoegd aan het rijtje van Edwin Evers, Erik Hulzebosch en Mien Ruys.

Pas twee jaar geleden zijn de Dedemsvaartse broers Tom en Michiel Brinkhuis samen met achterneef Jord Brinkhuis en kameraad Bas Blaauwkamp gestart met hun metalband Symphony of Destruction en sinds die tijd veroveren zij stormenderhand de Nederlandse rockpodia. ‘De nieuwe Nederlandse Metallica’’. Zo werden ze onlangs genoemd door de jury van de Metal Battle, dè competitie op het gebied van heavy metal. Een groot compliment, volgens de Dedemsvaarters, die nog maar amper twee jaar geleden hun band Symphony of Destruction oprichtten. Vanaf hun eerste optreden op het plaatselijke Endless Mind Festival zitten de jongens in de lift. Minstens tweemaal per maand treden ze op in allerlei zaaltjes van Groningen tot Maastricht. Aanvankelijk dwongen ze die optredens af door zaaleigenaren te bestoken met mailtjes, telefoontjes en demo’s, tegenwoordig worden ze steeds vaker gevraagd of ze ergens willen komen spelen.

Veelbelovend

Naast optreden, schrijven de boys zich ook geregeld in voor wedstrijden. Zo werden ze afgelopen zomer ze derde in de Oogst van Overijssel en versloegen dit voorjaar al hun Overijsselse concurrenten in de voorrondes van de Metal Battle. Vrijdag staat de band in de finale en als ze die winnen mag Symphony of Destruction zichzelf een heel jaar lang de meest belovende metalband van Nederland noemen. “We doen bewust mee met wedstrijden, om te kijken waar we staan als band. Onze prijs bij de Oogst van Overijssel was een muziekcoach. Hij heeft ons geleerd kritisch naar onszelf te kijken en waar nodig te verbeteren. Dat doen we door ieder optreden dat is opgenomen op dvd, uitgebreid te analyseren. Daar leren we ontzettend veel van”, vertelt Tom. “Nog belangrijker dan de Oogst, is de Metal Battle. Als je die wint mag je jezelf niet alleen een jaar lang de meestbelovende metalband van Nederland noemen, maar kom je ook in de finale van de Wacken Metal Battle. Dat is het grootste metalfestival ter wereld. Daar speel je voor tachtigduizend man en maak je kans om echt door te breken”, zegt Tom. “En als dat gebeurt, dan pakken we die kans. Dan gaan we ervoor, al zouden we er maar net van kunnen rondkomen. De muziek is alles voor ons.”

Langewijk

De bandleden, allemaal woonachtig aan de Dedemsvaartse Langewijk of in het verlengde daarvan, spelen stuk voor stuk al jarenlang op hun respectievelijke instrumenten, maar besloten pas twee jaar geleden om een band te beginnen. “Ik begon samen met mijn broer Michiel en zijn schoolvriend Bas. Een tijdje later belde Jord met de vraag of we nog een gitarist nodig waren”, vertelt Michiel. “We nodigden hem uit voor een repetitie en het klikte meteen. Hij kwam de volgende dag al met allerlei goede ideeën. In de eerste drie maanden maakten we zes nummers en schreven ons in voor Endless Mind in Dedemsvaart. Dat was het begin. Vanaf dat moment ging het stormenderhand.”

Grunten

Het is maar goed dat het tuinhuis waarin de metalband Symphony of Destruction wekelijks repeteert niet te dicht bij de buren staat. Want zodra de broers Tom en Michiel Brinkhuis samen met achterneef Jord Brinkhuis en kameraad Bas Blaauwkamp hun instrumenten pakken, veranderen ze van een stel rustige vriendelijke jongens in een stel razende rockers die –keurig voorzien van oordopjes- heftig gruntend en headbangend hun keiharde heavy metalmuziek ten gehore brengen. Het grunten is een soort grauwend zingen, waarbij de tekst moeilijk is te verstaan. Een indrukwekkend geluid, maar of het goed is voor je stembanden? “Er wordt geen zangles gegeven in het grunten en screamen”, zegt zanger Michiel. “Ik heb het mezelf aangeleerd door er heel vaak naar te kijken op tv en de manier goed te bestuderen. Het is een bepaalde techniek waarbij je een bepaald deel van je keel gebruikt. In het begin deed het pijn in mijn keel, maar nu heb ik daar geen last meer van. Echt moeilijk is het niet. Het is volgens mij meer een kwestie van durven dan van kunnen.”

Inspiratie

Alle teksten en muziek worden door de jongens zelf geschreven en komen regelrecht uit hun hart. “Ze gaan vooral over dingen die je overkomen in je pubertijd, maar ook zaken die in de wereld gebeuren”, legt Jord uit. “Zo hebben we het nummer Friendly Fire geschreven naar aanleiding van de berichten uit Afghanistan, waar Nederlanders per ongeluk zelf op elkaar schoten.” Hoewel alle bandleden teksten schrijven, is Tom de drijvende kracht. “Ik heb echt die behoefte om mijn gevoelens op papier te zetten. Het komt geregeld voor dat ik om vier uur ’s nachts vol inspiratie wakker word en de computer aanzet om alles op te schrijven. Als het er dan uit is, slaap ik weer rustig verder.” Hun sound beschrijven de jongens als melodische metal. “Eigenlijk kun je ons nergens mee vergelijken. Het is metal, maar met invloeden van andere muzieksoorten. Je zou kunnen zeggen dat het old school metal is, in een nieuw jasje”, vindt Bas.

Feest

Hoewel men misschien anders zou vermoeden, is de sfeer binnen de metalscène volgens de jongens heel gemoedelijk. “De algemene indruk die mensen hebben van metal is mannen met lang haar, puntbanden en leren broeken, echt een beetje heftig dus. Maar bij de optredens is het dikke mik. Eigenlijk is de metalwereld één groot feest. Je wordt niet beoordeeld op je uiterlijk. Of je nu komt in een overhemd met colbert of een leren pak, iedereen is gelijk”, zegt Jord. “Het is gewoon feesten, vooral tijdens de pit. Dat is een soort dans waarbij iedereen staat te headbangen en tegen elkaar aan staat te stoten.” Hij wijst naar Bas, die met zijn kale hoofd een beetje afsteekt bij de rest. “Bas kan beter headbangen dan wij allemaal bij elkaar. Bij de meeste mensen zie je rondzwierend haar, maar bij Bas zie je echt zijn nek en schouderspieren rollen, dat is echt schitterend.”

Wie is Wie?

Michiel Brinkhuis

“Ik ben 17 en zit in 5 havo. Door de band schiet mijn huiswerk er nog weleens bij in, maar als alles meezit, ga ik het wel halen. Vier jaar geleden ben ik begonnen met gitaar spelen, elektrisch en akoestisch en ik zit nog steeds op les. De dingen die ik daar leer, pas ik toe in de band, dat maakt je beter. Ik heb maar één liefde en dat is de muziek. Eigenlijk zou ik volgend jaar het liefst naar het conservatorium gaan, maar ik denk dat het economie wordt, want het is denk ik moeilijk om echt van de muziek te leven.”

Tom Brinkhuis

“Ik ben 19 jaar en speel drum. Dat doe ik nu een jaar of vier en heb net als mijn broertje Michiel nog steeds les. Qua techniek ben je volgens mij nooit uitgeleerd. Ik studeer commerciële economie op Windesheim en dat gaat hartstikke goed. Het liefst wil ik professioneel worden met de band, maar als dat niet lukt, word ik manager in de muziekwereld. Ik zie een carrière bij een platenmaatschappij of een bedrijf als MOJO voor me. De muziekwereld is een bizarre wereld, maar wel erg leuk om daarin te werken. Wat ik mooi vind om te zien is dat metal, met name in deze regio, steeds populairder wordt. Wat dat betreft gaan we weer helemaal terug naar de jaren ’80.”

Bas Blaauwkamp

“Mijn naam is Bas en ik speel de bas, haha. Ik heb nu 2 ½ jaar les, maar wat ik daar leer, voeg ik niet toe aan de band. Op les leer ik heel speciale technieken en dat vind ik geweldig. Ik wil alles leren wat er maar te leren is op het gebied van muziek, terwijl ik in de band ‘gewoon’ de baspartij speel. Maar dat is wel wat ik het liefst doe. Ik ben 17, zit op het Deltion en volg de opleiding licht en geluid. Leuk, maar ik sta toch liever op het podium dan erachter. Dus ga ik volgend jaar naar de Popacademie, dat is ook gemakkelijker te combineren met de band. Je moet de Popacademie zien als een conservatorium zonder al teveel theorie. Naast spelen, leren wij vooral de zakelijke kant van de muziek en alles wat daarmee te maken heeft. Ook een soort managersopleiding dus.”

Jord Brinkhuis

“Ik ben 18 en speel al gitaar vanaf groep 6. Eerst akoestisch en vanaf de brugklas elektrisch. Ik heb jaren op les gezeten, maar op een gegeven moment was ik daar uitgeleerd en ben gestopt met lessen, maar niet met spelen. Ik speel thuis urenlang per dag. Ik zit in 6 VWO, ook in de examenklas dus. Net als Michiel ben ik soms iets teveel met de muziek bezig. Ik kan school en de band niet zo goed combineren, de muziek zit dag en nacht in mijn hoofd. Maar gelukkig heb ik een goede basis, qua cijfers, dus het gaat wel goed komen. En daarna? Mijn hart zegt dat ik iets met de muziek moet gaan doen, maar geneeskunde trekt mij ook wel. Het is de vraag alleen of dat wel te combineren is met de muziek. Misschien ga ik ook wel de lerarenopleiding doen in een exact vak. Ik zie mezelf wel voor de klas staan.”

Meer weten?

www.myspace.com/entersymphonyofdestruction

www.symphonyofdestruction.nl

Eerste prijs èn publieksprijs voor Symphony of Destruction

Bron: de Stentor, door Erna Ekkelkamp

DEDEMSVAART/ENSCHEDE – In een overvol Atak speelde de Dedemsvaartse metalband Symphony of Destruction tijdens de finale van de Metal Battle vrijdagavond de sterren van de hemel. De muzikanten lieten hun tegenstanders ver achter zich en mochten naast de eerste prijs, ook de publieksprijs in hun zak steken. Met deze prestatie mogen zij zich dubbel en dwars de meest belovende metalband van 2009 noemen. Hun volgende stap is de deelname aan het Wacken Metal Battle op 7 juni. Tijdens deze wedstrijd zullen zes Nederlandse bands strijden om een optreden tijdens het grote Wacken Open Air festival in Duitsland, een evenement waar ’s werelds meest getalenteerde bands optreden voor een tachtigduizendkoppig metalminnend publiek. Saillant detail; voor ditzelfde Wacken Metal Battle is ook de Balkbrugse metalformatie One Bullet Left geselecteerd. De gitarist van deze band is de broer van Symphony of Destruction’s gitarist Jord Brinkhuis.