Een oer-Hardenbergse Twent
HARDENBERG - Vanaf het moment dat Almeloër Ben Jongsma veertig jaar geleden voor zijn werk neerstreek in Hardenberg, is hij er niet meer weg te slaan. Ook niet nu hij met de VUT is gegaan. "Wat ik precies heb met Hardenberg?" Hij schudt zijn hoofd. "Dat is puur een gevoel. Het is de woonomgeving, het gemoedelijke, het gewone. In de afgelopen decennia ben ik een echte Hardenberger geworden."

"Waar je werk is, is je vaderland. Dat is mijn standpunt. Toen ik op mijn negentiende als journalist bij het Dagblad van het Oosten begon, was het nog verplicht dat je ging wonen in het gebied waar je werkte. En terecht, want als je deel uitmaakt van een samenleving hoor je veel meer dan als je er alleen maar van acht tot vijf rondloopt", vindt Jongsma. “Dus toen ik na drie maanden Almelo een eenmanspost kreeg in Hardenberg, vertrok ik daar zonder morren naartoe. Eenmaal in Hardenberg werkte ik dag en nacht, want ik moest en zou me bewijzen en van de Hardenbergse editie van onze krant een succes maken. Ik kreeg een kantoortje in het pas geopende Reisburo de Globe. Elma, het meisje dat daar werkte, zou ook lichte werkzaamheden voor de krant doen. Aanvankelijk klikte het niet erg tussen ons. Ik vond haar een trut en zij mij een griezel. Maar toen ik zo rond de kerst tien dagen vakantie had, bleek dat we elkaar toch misten.” Hij lacht. “Inmiddels zijn we tweeëndertig jaar getrouwd en kunnen prima met elkaar door één deur.”
Netwerk
Jongsma investeerde veel tijd en moeite in het creëren van een netwerk en dompelde zich onder in het Hardenbergse. Als journalist kwam hij in alle gelederen van de bevolking en veranderde door zijn oprechte belangstelling vaak van toeschouwer naar meedoener en meedenker. Door zijn enthousiasme en interesse werd Jongsma al snel gevraagd voor allerlei bestuursfuncties. "Ik was gek van voetbal en heb in het bestuur van verschillende Hardenbergse clubs gezeten", vertelt hij. "Op die manier was ik onder andere betrokken bij de aanleg van Sportpark Baalderveld. Toen ik in het bestuur van Hardenberg 85 zat, werd er vanuit de KnvB gevraagd of iemand het gehandicaptenvoetbal in Hardenberg wilde opzetten. Omdat ik altijd erg begaan ben met het lot van mensen met een beperking, wilde ik me daar graag voor inzetten. Ik heb de club opgezet en acht jaar lang met veel plezier getraind, totdat ik een andere functie kreeg bij de krant en avonddiensten moest gaan draaien", vertelt hij. "Op dat moment heeft mijn zoon het van me overgenomen en is er nog altijd bij betrokken."
Sportverkiezing
Onder de indruk van de vele bijzondere sportprestaties van zijn plaatsgenoten, vond Jongsma dat deze sportievelingen wel een pluim verdienden. Samen met een groepje enthousiastelingen zette hij de Sportverkiezing van het Jaar op touw. "Andere gemeenten hadden al wel zo'n verkiezing, maar wij nog niet. Daar moest verandering in komen, vond ik. Dus staken sportambtenaar Roel Venekamp, sporthalbeheerder Jan Junte en Theo van Weerd, de bedrijfsleider van het zwembad, en ik de koppen bij elkaar. We maakten er een enorm evenement van, compleet met optredens van min of meer bekende artiesten. Dat hebben we een paar jaar lang volgehouden. Inmiddels is de verkiezing een traditie, zij het wel in sterk afgeslankte vorm."
Revueverleden
Naast de sport, draagt Jongsma ook de cultuur een warm hart toe. Hij bezoekt niet alleen veel en graag het Hardenbergse theater Voorveghter, maar kan er zelf ook wat van. "Op een gegeven moment stopte de regisseur van de toneelvereniging Heisa Baalder. Iemand had gehoord dat ik mijn vader een revueverleden had, dus kwamen ze bij mij terecht. En nee zeggen, daar ben ik niet erg goed in", bekent Jongsma. "Dus voor ik het wist, zat ik eraan vast. Maar ik deed het met veel plezier want het was een enorm gezellige club."
Edwin Evers
Zijn journalistieke en culturele talent op een mooie manier bij de tot standkoming van het maandblad 'De Groene Gramsberger' en de Hardenbergse Ziekenomroep. Samen met Hans Speekenbrink zette hij zijn schouders onder het radiogebeuren en nam tijdens de uitzendingen op maandag, woensdag, vrijdag en zaterdag nam een groot deel van de presentatie op zich. Later werden er steeds meer vrijwilligers bij betrokken. "Edwin Evers is bij ons begonnen. Hij was één van de vrijwilligers die Hans heeft aangenomen en bleek een natuurtalent. De eerste keer dat wij hem hoorden keken Hans en ik elkaar aan en zeiden: dat is het. Hij heeft het helemaal." Hij lacht. "Dat is heel Nederland inmiddels met ons eens."
Werk en privé
Ondanks zijn vele persoonlijke banden schreef hij in al die jaren niemand naar de mond. “In mijn werk ben ik altijd eerlijk geweest. Ik stelde vragen en gaf de gekregen informatie exact weer in de krant. Daar was niet iedereen altijd blij mee, maar dat maakte me niet uit. Aan de andere kant, als mensen me achtergrondinformatie gaven en daarbij vertelden dat ze dat liever niet in de krant wilden hebben, hield ik me daar ook aan. Dat leverde vertrouwen en inside-informatie op, wat op den duur resulteerde in nieuws. En dat is altijd mijn drijfveer geweest. Een mooi product maken, waar abonnees plezier in hebben.” Na veertig jaar heeft Jongsma per 1 januari van dit jaar de krant vaarwel gezegd, maar hij blijft actief in het Hardenbergse. "Toekomstplannen? Ik ben betrokken bij het interne nieuwsblad van De zwiesenborg dus ik blijf nog een beetje schrijven. Op vrijdag zijn we oppas-opa en oma en voor de rest zie ik wel wat er op me afkomt. Ik ben in elk geval vooral van plan om te gaan genieten van het leven."
|