Dallas in DiffelenDIFFELEN – Enigszins verscholen achter de struiken, staat aan de Rheezerweg de prachtige oude boerderij van de familie van ’t Hag. Het woonhuis is verdeeld in een voorhuis en achterhuis, dat wordt bewoond door de twee gebroeders van ‘t Hag en hun gezinnen, terwijl moeder van ’t Hag residentie houdt in een tot luxe woning omgebouwd kippenhok. “Het is hier net Dallas”, grapt Gerben van’t Hag, onze Hardenberger van de maand december.
Gerben op zijn favoriete plek; achter de synthesizers in zijn studio. Van oorsprong afkomstig uit Twente, streek Gerben in 1973 met zijn ouders neer in het landelijke Diffelen, om er vervolgens nooit meer vandaan te gaan. Inmiddels is hij volledig ingeburgerd en voelt hij zich een echte Hardenberger. Gerben heeft echt een ‘aardje naar zijn vaartje’. Net als zijn vader werd hij leraar in de exacte vakken en besteedt daarnaast al zijn vrije tijd aan de muziek. Muzikaal ei“Jarenlang had ik samen met mijn broer en zwagers de Top 40-band Twice”. Zijn ogen beginnen te glinsteren bij de herinnering aan het dansorkest. “We traden wekelijks op in alle zalen in de wijde omgeving, van Preston Palace tot attractiepark Slagharen. Dat was een geweldige tijd, maar toen een van mijn zwagers verhuisde en mijn broer Hans het te druk kreeg met andere dingen, zijn we daarmee gestopt.” Dat speet Gerben enorm, maar gelukkig had hij het gospelkoor ‘Samen op Weg’ nog achter de hand. Hier kon hij als dirigent zijn muzikale ei ook uitstekend kwijt. “Muziek is mijn leven. Ik steek er zeker negentig procent van mijn vrije tijd in. ‘Samen op Weg’ bestaat al dertig jaar, maar ik vind het nog steeds net zo leuk als in het begin. We treden twee à drie zondagen per maand op en de overblijvende zondagen worden gebruikt om te repeteren”, vertelt hij. “Door de week hou ik me bezig met het uitzoeken van nieuwe muziek en het onderhouden van de website. We hebben in de loop der jaren zes CD’s gemaakt. Dat deden we volkomen in eigen beheer. In de schuur naast ons huis hebben we een eigen studio, daar wordt alles opgenomen, loop maar eens even mee”, nodigt hij en springt in de benen. StudioEven later zwaait hij de deur van de grote schuur, die is ingericht als een kleine studio open. Instrumenten, mengpanelen, showlichten, je kan het zo gek niet bedenken of het staat er. “Hier programmeer ik alle muziekpartijen op synthesizers”, vertelt hij enthousiast, terwijl hij een korte demonstratie geeft. “Hoor maar eens, blazers, een strijkorkest, drum, percussie en nog veel meer instrumenten. Ik speel alle partijen afzonderlijk in en creëer op die manier een perfect achtergrondorkest.” Echtgenote Hannie heeft er geen enkel probleem mee haar echtgenoot te moeten delen met diens grote liefde, de muziek. “Sterker nog, ze doet zelf ook mee”, zegt hij trots. “Ze is onze vaste dwarsfluitiste, dus het is echt een gezamenlijke hobby.” Hij lacht. “Ondanks het feit dat vrijwel onze hele familie erg muzikaal is, slaat het kennelijk toch een generatie over. Onze dochters voelen er helemaal niets voor. Maar dat maakt mij niet uit. Ik vind dat iedereen de dingen moet doen die hem of haar gelukkig maken.” |
|
