‘Hardenberg is goed voor een mens’

DEDEMSVAART – Afkomstig uit Heerlen, verhuisde Else de Ronde op haar tiende met haar ouders naar Hardenberg. Inmiddels is ze zelf moeder en woont ze nog steeds in de groene gemeente. Als het aan haar ligt gaat ze er ook nooit meer weg. “Als bijstandsmoeder voel ik me hier aan alle kanten gesteund. Hardenberg is goed voor een mens.”

Else de Ronde met twee van haar hondjes

De 38-jarige Dedemsvaartse heeft een woelige periode achter haar rug, maar heeft ondanks tegenslag de moed nooit laten zakken. “Na mijn basisschoolperiode volgde ik de huishoudschool, om op mijn 18^e te gaan werken bij de Trekpleister in Hardenberg. Later stapte ik over naar Kruidvat en heb daar mijn diploma assistent drogist gehaald. Ik heb daar altijd met enorm veel plezier gewerkt en had een goed klantencontact. Hoewel ik helaas alweer 12 jaar thuiszit, zijn er nog steeds mensen die mij aanspreken omdat ze mij nog kennen vanuit de winkel. Dat persoonlijke, dat ons kent ons, dat vind ik nou typisch Hardenberg.” Na een depressie werd bij haar de diagnose ME werd gesteld en moest Else de winkel gedag zeggen. Met bloedend hart nam ze afscheid. “Werken was mijn lust en mijn leven. Nu zat ik opeens hele dagen thuis en daar moest ik flink aan wennen.”

Tweedehands

Als jong meisje droomde Else al van een groot gezin. Dus toen zij op haar 32^e eindelijk aanliep tegen de man van haar dromen was ze de koning te rijk. Ze trouwden binnen een half jaar en al snel veranderde het sprookje in een nachtmerrie. “Vanaf de eerste dag na ons huwelijk veranderde mijn man als een blad aan de boom. Het bleek dat hij schulden had, en toch steeds dure spullen kocht. Hij was driftig, had weinig verantwoordelijkheidsgevoel en loog tegen mij over allerlei dingen. Het meest vervelende vond ik het feit dat hij liever lui dan moe was en meer op de bank zat, dan dat hij werkte.” Hoewel hij zich tegen de buitenwereld aardig voordeed, was hij binnenshuis een beest en nadat hij Else in een ruzie op straat zette, was het huwelijk over. Een akelige echtscheidingsprocedure volgde, waarbij Else letterlijk uitgekleed werd door haar man. Alles was ze kwijt, ook haar huis en spullen. Inmiddels heeft ze haar huis weer terug en richtte dat met tweedehandsspulletjes smaakvol en gezellig in. “Dat is echt mijn sport”, lacht ze. “Hardenberg heeft fantastische kringloopwinkels, waar ik graag even rondstruin. Zo heb ik mijn huis voor heel weinig geld op een originele manier in kunnen richten.”

BAM-moeder

Inmiddels was Else 36 en haar kinderwens nog even sterk als voorheen. Ze besloot het alleen te doen en meldde zich via het ziekenhuis aan voor een donorvader. “Ik ben dus een BAM, een Bewust Alleenstaande Moeder”, stelt ze. “Niet te verwarren met de BOM moeder. De BOM is bewust ongehuwd, terwijl de BAM graag een kindje wil, maar op dit moment geen relatie heeft, maar wel hoopt dat ze in de toekomst een leuke partner zal ontmoeten.” De partner is er nog niet, maar een kindje intussen wel. Elf maanden geleden werd Else moeder van een fantastische zoon. Ze voelt zich niet eenzaam en alleen, maar straalt van geluk.

Alles op loopafstand

“Hoewel het leven van een bijstandsmoeder beslist geen vetpot is, en ik door mijn ziekte niet alles kan doen wat ik zou willen, ben ik heel erg blij met mijn situatie”, zegt ze. “Ik geniet van mijn zoontje Vincent en van mijn honden. Die honden zijn echt mijn grote hobby en zodra mijn gezondheid het een beetje toelaat ben ik als instructrice te vinden bij de Kynologenclub Hardenberg. Ik ga niet bij de pakken neerzitten hoor. Dat ik moet leven van de bijstand klinkt misschien wel naar, maar persoonlijk ondervind ik daarvan geen nadelen. De gemeente geeft genoeg handreikingen om als alleenstaande moeder goed rond te komen. Okay, het is geen vetpot, maar dat hoeft ook niet. Zoals ik al zei is rondkomen van weinig echt mijn sport geworden. Dedemsvaart heeft tal van winkels waar je met minder geld goed terecht kan alles op loopafstand vanaf mijn huis. Bovendien kan je met trein en bus alle kanten op.” Volgens Else is het niet zo dat je als bijstandsmoeder alles in de schoot geworpen krijgt. “Je moet er wel zelf wat voor doen. Maar aan de gemeente zal het niet liggen, want de informatievoorziening en voorlichting is bijzonder goed en ze staan altijd voor je klaar met raad en daad. Nee, ondanks dat het me niet altijd voor de wind is gegaan, ben ik een tevreden mens.”