Pendelen tussen Hardenberg en Hilversum

Hardenberg is een heerlijke plaats om in te wonen. De een kiest voor de ruimte en de vrijheid, de ander voor de schitterende natuur en een derde voor de rust en de gemoedelijkheid en de gemoedelijkheid van de bevolking.

Al werkt hij in Hilversum en brengt hij daar grotendeels zijn tijd door, Edwin Evers zal zijn geboortestad niet snel inruilen voor een woonplaats elders in het land. Als echte Hardenberger voelt hij zich in het Vechtstadje meer thuis dan waar ook ter wereld. Daar heeft hij met plezier de vele uren reistijd voor over. “Echt praktisch is het niet”, geeft hij meteen toe. “Ik pendel op en neer. Dan ben ik weer in Hilversum, dan weer een paar dagen in Hardenberg. Waarom? Ik kom er vandaan en dat is mijn binding. Mijn familie, mijn broers en mijn vrienden wonen daar. Ik voel me er thuis.”

Gemoedelijkheid

De mensen maken het voor Evers het verschil. “Ik geef niet echt om de omgeving of de natuur, al is die natuurlijk prachtig in onze omgeving. De stad zelf is eerlijk gezegd niet echt fraai te noemen. Ik vind het bijvoorbeeld heel jammer dat Hardenberg zoveel mooie oude panden heeft afgebroken en er - veel minder mooie - nieuwe gebouwen voor in de plaats heeft gezet. Als ik puur naar het centrum kijk, dan mis ik vooral een gezellig plein met veel horecagelegenheden en terrasjes. Nee, die uiterlijkheden, die zijn het niet waarom Hardenberg voor mij zo belangrijk is. Het gaat mij vooral om de mensen die er wonen.”

Vooral de gemoedelijkheid en de hartelijkheid van de Hardenbergers, spreken hem aan. “Weet je wat het is, de mensen die ik in Hilversum ken, die ken ik voornamelijk van mijn werk, daar ga ik privé niet mee om. Het zijn wel leuke mensen om mee te werken, maar op een of andere manier wordt het nooit meer, en dat is eigenlijk altijd al zo geweest. Mijn vrienden in Hardenberg ken ik al heel lang en daar gaan de gesprekken niet altijd alleen maar over mijn werk, daarmee heb ik het vooral over andere dingen. Dat is ook het mooie van wonen in Hardenberg, als ik daar ben, ben ik echt helemaal vrij.”

Ons kent ons

De weekenden dat de DJ niet hoeft te werken is hij voornamelijk te vinden op de Boshoek en in zijn favoriete café de Herdenbergher. “Heerlijk vind ik dat, op zaterdagmiddag naar de voetbal, en na die tijd naar de Herdenbergher om even een biertje te drinken. Dat is allemaal heel relaxed en iedereen kent elkaar. Vrienden uit het westen zeggen weleens: ‘man, je gaat altijd naar datzelfde café, zo ontmoet je toch nooit nieuwe mensen.’ Maar dat is voor ons Hardenbergers juist de reden om er naartoe te gaan. Als je in Hardenberg tegen iemand zegt dat je naar de kroeg geweest bent, is de eerste vraag: waren er nog bekenden? In Hardenberg zoeken de mensen elkaar echt op, en dat vind ik prettig.”

Mengelmoes

Hoewel Evers zich vanwege zijn werk een accentloos Nederlands heeft aangemeten, vervalt hij thuis steevast onmiddellijk in het dialect. “Dat spreken we in mijn familie altijd, en een gedeelte van mijn vrienden ook. Als ik in Hardenberg ben en mensen plat hoor praten, schakel ik ook meteen over op dialect. Ik kan het beiden evengoed, maar als ik twee mensen praat, waarvan de een Hollands spreekt en de ander dialect, wordt het moeilijk. Dan is het dialect niet meer echt dialect en het Hollands niet Hollands. Dan krijg je zo’n mengelmoesje van alles door elkaar.”

Hoewel hij zijn Hilversumse appartement voor het gemak zal aanhouden, is Edwin van plan om zich definitief te vestigen in Hardenberg. Hij is dan ook dolblij met de aankoop van Huis Nijenstede. “Dat plekje betekent voor mij wel het ultieme Hardenberg-gevoel. Het is een fantastisch oud pand met een rijke geschiedenis en heeft altijd al tot mijn verbeelding gesproken. Ik ben er acht jaar mee bezig geweest om het te kunnen kopen. Ik heb het destijds zelfs aan mevrouw Mullers zelf gevraagd, maar zij wilde het toen niet kwijt. ‘Jongen’, zei ze, ‘Ik ga hier pas uit tussen zes planken’, en dat is uiteindelijk ook gebeurd. Ik ben heel erg blij dat ik het toen van haar erfgenamen heb kunnen kopen.”

Echte Hardenberger

Er moet nog heel wat aan het huis gebeuren voordat het bewoonbaar is voor Evers en zijn vriendin. Tot die tijd heeft zij nog tijd om te wennen aan het Hardenbergse leven. “Ik hoop dat zij kan aarden in Hardenberg, want anders zou ik moeten aarden in Hilversum en het Gooi, en ik denk niet dat me dat lukt. Daarvoor ben ik toch net iets teveel Hardenberger.”