‘De kerk is mijn hobby en het kosterschap mijn leven’

“Ik ben heel wat ‘kerkvaster’ dan de meeste dominees”, beweert Jannie Haandrikman lachend. “Zij gaan er gemiddeld na een jaar of vier weer vandoor, maar ik zit hier nog steeds.” De Hardenberger van de maand november is al tweeëntwintig jaar koster in de Nederlands Hervormde Kerk in Bergentheim. En als het aan haar ligt, blijft dat de eerstvolgende tweeëntwintig jaar ook zo.

Jannie Haandrikman is bezig met het sorteren van de zelfgemaakte kaarten

Je zou het niet zeggen, maar de Bergentheimse is behalve moeder van vijf kinderen, ook al twee keer oma. Dat, in combinatie met haar drukke baan zorgt ervoor dat ze zich niet snel verveelt. Erg vind ze het niet, want de kerk is haar hobby en het kosterschap is haar leven. “Ik heb echt de mooiste baan van de hele gemeente Hardenberg”, stelt ze. “En dat is maar goed ook, want ik werk niet alleen maar voor mijn plezier, ik moet er ook van leven.”

Het jaar 2005 vormde een tragisch dieptepunt in het leven van de sympathieke kosteres. Binnen korte tijd overleden niet alleen haar beide ouders, maar ook haar echtgenoot. Hierdoor werd ze in één klap weduwe en wees tegelijk. “Wat er dan op je afkomt, is met geen pen te beschrijven. Maar je moet door. Onze oudste kinderen waren de deur al uit, maar de jongsten van 15 en 16 woonden nog thuis, dus moet je flink zijn. Omdat ik geboren ben na 1950 heb ik geen recht op een uitkering via de Algemene Nabestaanden Wet, dus de enige optie om het hoofd boven water te houden was werken.”

“Koster ben je niet alleen op zondag, maar de hele week door. Er is geen dag hetzelfde. Rouwdiensten, trouwdiensten, kerkelijke activiteiten zoals clubs, verenigingen en catechisatie worden afgewisseld door buitenkerkelijke activiteiten zoals bloemschikken, knutselen of feestjes. Wat dat betreft is De Bo echt dè ontmoetingplek voor heel Bergentheim en omgeving.”

Bij binnenkomst van het kerkelijke centrum springen de verschillende kraampjes met sieraden, zelfgemaakte kaarten en beschilderde dakpannen meteen in het oog. “In 1998 ben ik met een paar dames begonnen met kaarten te maken van theezakjes, dat was toen enorm in de mode. Inmiddels is dit uitgegroeid tot een enorme creatieve club en wordt er van alles geknutseld en verkocht voor het goede doel en is De Bo voor veel Bergentheimers hèt cadeau-adresje. Als mijn auto hier buiten op de parkeerplaats staat komen er vaak mensen binnen om wat te kopen. De kaartenclub komt trouwens nog steeds om de veertien dagen bij elkaar en heeft behalve het creatief bezig zijn ook echt een sociale functie.”

Bergentheimers zijn niet alleen van de partij bij leuke en gezellige activiteiten. Ook als er klussen geklaard moeten worden, is één oproepje in het kerkblad voldoende om een heel regiment schoonmaaksters en vrijwilligers bij elkaar te roepen. “Dat vind ik zo geweldig en uniek”, geniet Janny. “Dan gaan we samen een ochtendje poetsen, ramen lappen en vloeren in de was zetten. Behalve nuttig is het nog gezellig ook.

Van de verharding en ontkerkelijking in de samenleving is volgens de kosteres in Bergentheim nog niet veel te merken. “Dit dorp is nog steeds erg kerks, al loopt de kerkgang natuurlijk ook hier wel wat terug”, weet ze. “Hoewel Bergentheimers onder elkaar erg saamhorig zijn, verloopt het Samen Op Weg-proces hier nogal moeizaam. Misschien komt dat wel omdat het samengaan hier financieel nog niet echt nodig is. Dat maakt het gemakkelijker om per kerk op je ‘eigen’ eilandje blijven.”