Gramsbergen is gezellig en gemoedelijkGRAMSBERGEN – Geboren en getogen in Gramsbergen, heeft Hendrik-Jan Bouwmeester een hele woongeschiedenis achter de rug. Op zijn tachtigste verhuisde hij zelfs driemaal achter elkaar, maar hij kwam nooit buiten Hardenbergs gemeentegrenzen. Vanuit zijn splinternieuwe woning aan de Burgemeester van Voerst tot Lyndenstraat vertelt hij zijn verhaal.
Hendrik-Jan Bouwmeester in de deuropening van zijn nieuwe huis Opgegroeid op een boerderij even buiten Gramsbergen, woonde Hendrik-Jan Bouwmeester in de eerste jaren van zijn huwelijk in een bakhuisje op het erf van zijn zus. Daarna vond hij werk bij een boer en verhuisde het gezin naar de Kruisstraat. “Daar woonden we in een huis van de boer”, vertelt Hendrik- VernieuwingTot 1963 bleef de familie Bouwmeester nog wonen aan de Kruisstraat. Daarna verhuisden ze naar een rijtjeswoning aan de Burgemeester van Voerst van Lyndenstraat. “Die huizen waren kort na de oorlog gebouwd. Ze waren niet nieuw meer, maar we woonden er prettig”, vertelt Bouwmeester. “Vorig jaar hebben ze de hele straat vernieuwd. Alle huizen werden afgebroken en er werden nieuwe woningen voor in de plaats gebouwd. De bewoners moesten tijdens de bouwperiode allemaal ergens anders wonen. Op een gegeven moment kwam er iemand van Beter Wonen en die gaf mij de keuze om tijdelijk te verhuizen naar de camping of naar een duplexwoning, CampingOmdat Hendrik-Jan op dat moment in het ziekenhuis lag, moest hij niet denken aan een camping en koos voor het huisje. Zijn familie verhuisde alles voor hem en bij terugkomst uit het ziekenhuis kwam hij terecht in zijn tijdelijke woning. “Kort daarna kwam er weer iemand van Beter Wonen aan mijn deur. Nu met de vraag of ik toch naar de camping wilde verhuizen, omdat ze toch liever de hele straat in één keer wilden aanpakken. Ik zei: ‘Ik ben tachtig jaar en ik wil niet nog een keer verhuizen. Hoelang kan ik het tegenhouden? Dat bleek zes jaar te zijn en dat vond ik het eigenlijk niet waard. Dus zei ik voor dat ik wel wilde verhuizen, mits Beter Wonen, alles maar dan ook alles voor me zou regelen.” PermanentZijn eis werd ingewilligd. De woningbouwcorporatie zorgde ervoor dat de meubels werden opgeslagen, dat zijn eigen bed en gemakkelijke stoel werden verhuisd naar het zomerhuisje op ’t Hoge Holt en dat alle instanties werden voorzien van een adreswijziging. “Toen ik eenmaal op de camping zat, had ik spijt dat ik dat niet eerder had gedaan. Ik had het er echt naar mijn zin. Ik woonde daar in een prachtig huisje, met alles erop en eraan. Er waren steeds weer andere campinggasten, dus ik had altijd wat te praten. Ik heb er zelfs nog over gedacht om er eentje te kopen, maar dat leek me uiteindelijk toch niet zo handig, omdat je er niet permanent mag wonen.”
|
 |
|
Jan. “Het huis beviel goed, maar de boer stond me niet zo erg aan. Daarom ging ik al na een half jaar bij hem weg. Hij vond dat ik ook uit zijn huis moest gaan, maar ik zei: ‘dat kan niet. Het is geen dienstwoning, want het huis staat niet op je erf.’ Ik bleef dus zitten waar ik zat en een paar dagen later stuurde de boer zijn broers. Die sommeerden mij het huis uit te gaan en ik zei: ‘als je een ander huis voor me hebt, dan ben ik hier weg.’ Maar dat hadden ze natuurlijk niet. Dus bleven wij zitten waar we zaten.”
verderop in de straat.”
Luie trap
Hendrik-Jan is meer dan tevreden met zijn prachtige huis. “Ze krijgen mij hier niet meer weg”, lacht hij. “Niet alleen het huis is mooi, ook de buurt is gezellig. Ik heb mijn hele leven in Gramsbergen gewoond. Het zijn hier allemaal gemakkelijke mensen. Gemoedelijk. Het is een gezellig plaatsje, al zouden er voor mij iets meer winkels mogen zijn. Maar ja, voor de dagelijkse boodschappen kan je hier prima terecht. En Hardenberg is dichtbij. Als je echt wilt winkelen, dan ben je er zo.”