Tanja Bennink en Alfred Weertjes gaan nooit meer weg uit BalkbrugBALKBRUG – Wie in het begin van de vorige eeuw kwam werken bij Veldzicht, had het goed voor elkaar. Want bij de baan hoorde ook een mooie woning. De rijkswoningen stonden verspreid door Balkbrug en waren ruim en modern. Tegenwoordig zijn ze nog steeds geliefd, en daardoor de kans om er eentje te kopen klein, want er is weinig verloop. Tanja Bennink en Afred Weertjes hadden geluk en mogen zich de trotse eigenaars noemen van een parmantig hoekhuis aan de Ommerweg.
Tanja Bennink en zoon Rutger in de voortuin van hun mooie rijkswoning Na twee jaar klussen, ziet de woning uit 1911 er bijna weer zo uit als toen het werd gebouwd. Brede kozijnen, mooie paneeldeuren, hoge plafonds en de bovenverdieping afgetimmerd met roomkleurige kraalschroten. Dat was wel anders toen ze erin kwamen. “Naar men zegt zijn de woningen in de jaren ’80 door het rijk gerenoveerd”, vertelt Tanja. “Er zat niets authentieks meer in. De oude trappen zijn eruit gehaald, de plafonds weggespijkerd met gipsplaten en de indeling moet ook anders geweest zijn. Het huis had nogal wat achterstallig onderhoud toen wij het kochten, maar dat vonden we niet erg, want het was al jaren onze droom om ooit in een rijkswoning te wonen en die dan zoveel mogelijk terug te brengen in de originele staat.” Klussen
AuthentiekOmdat zoon Rutger wat astmatisch is, besloot het stel met de renovatie te beginnen op de bovenverdieping, zodat hij in een schone, stofvrije kamer zou kunnen slapen. Ook daar bleken de plafonds verlaagd, en alles betimmerd met zachtboard en gipsplaat. “Toen we het plafond op Rutger’s kamer eruit sloopten, bleek dat er maar liefst 16 dode vogels tussen de plafonds lagen. Vandaar dat het er soms zo vreemd rook”, lacht Tanja. “Daarna hebben we alles weer opnieuw betimmerd met kraalschrootjes, de kozijnen verbreedt en nieuwe nostalgische paneeldeuren geplaatst” Het gezwoeg was niet voor niets en leverde vier ruime slaapkamers en een stijlvolle badkamer op. Door de hoogglansverf in authentieke kleuren en de goedgekozen details, is het bijna niet te geloven dat al dat oud splinternieuw is.
|
 |
|
Zo gezegd, zo gedaan. Het huis werd gekocht en van de zolder tot de kelder opgeknapt. Twee jaar lang werd er bijna iedere avond en elk weekend geklust. Nu is gelukkig het einde in zicht. “We hebben tegen onszelf gezegd dat we het huis in twee jaar tijd prettig bewoonbaar willen hebben. Er mogen dan nog wel wat kleine dingen op ons lijstje staan, maar de grote klussen moeten dan gedaan zijn. En als je je daarop instelt, is het geen probleem om maandenlang in de verbouwing te zitten, al moet ik eerlijk zeggen dat ik soms wel eens wanhoop of al dat stof nu nooit eens ophoudt.” 
Nostalgisch
kosten. Want volgens Tanja is het is niet alleen in hun huis, maar ook de plek, de mensen en de omgeving, waardoor het wonen in Balkbrug zo prettig is. “Balkbrug is echt een dorp, en alles wat er over een dorp gezegd wordt, klopt hier”, vindt ze. “Iedereen kent elkaar en weet veel van elkaar, hoewel dat tegenwoordig een stuk minder is dan vroeger. Daardoor heerst er een bepaald soort gezelligheid op straat en in de winkels. Over winkels gesproken, dat zouden er voor mij wel meer mogen zijn. Zo mis ik bijvoorbeeld een Blokker of andere cadeauwinkels. Maar gelukkig we hebben een supermarkt naast de deur en liggen de school, bibliotheek en andere voorzieningen binnen handbereik. Bovendien zitten we vlak bij de snelweg, dus zijn we binnen tien minuten in Dedemsvaart of Hoogeveen. En willen we even lekker wandelen in de bossen, dan hoeven wij daarvoor niet eerst een eind te rijden of te fietsen; als ik de straat oversteek loop ik zo de natuur in en dat is heerlijk.” Als het aan Tanja en Alfred ligt, zullen ze Balkbrug nooit verlaten. “Hier worden we oud”, lacht ze.
